ABD İran Savaşı! Körfez ülkeleri intikam peşinde
ABD İran Savaşı‘nda ateşkesin arabuluculuğunu yapması beklenen ülkeler şimdi ABD’den işi tamamlamasını talep ediyor.
Reuters, 16 Mart’ta üç Körfez kaynağı ve beş Batılı ve Arap diplomatına atıfta bulunarak, Suudi Arabistan, BAE, Bahreyn, Kuveyt, Katar ve Umman’ın Washington’a İran’ın askeri kapasitesini tamamen zayıflatmak için baskı yaptığını bildirdi.
ABD İran Savaşı‘nda Körfez Araştırma Merkezi Başkanı Abdulaziz Sager, İran’ın her kırmızı çizgiyi aştığını söyledi. Körfez ülkeleri bu savaşı başlatmadı.
Şimdi savaşın, İran’ın ekonomik varlıklarını sağlayan boğazı kalıcı olarak tehdit edemeyecek şekilde sona ermesini istiyorlar.
Trump’ın koalisyon için Körfez’in meşruiyetine ihtiyacı var. Körfez’in ise kırk yıldır altında yaşadıkları bir tehdidi etkisiz hale getirmek için Amerikan ateş gücüne ihtiyacı var. İran’ın her Körfez İşbirliği Konseyi ülkesindeki havaalanlarına, tuz arıtma tesislerine, yakıt depolarına ve ticari merkezlere saldırmasıyla çıkarlar örtüştü.
USS Gerald R. Ford’un görev süresi 11 aya uzatıldı ve Norfolk’a dönüşü Nisan sonu veya Mayıs başına ertelendi.
Donanma bunu Deniz Kuvvetleri Komutan Yardımcısı Amiral Jim Kilby aracılığıyla doğruladı. Washington, bölgenin tüm bahar boyunca istikrarsız kalacağı varsayımıyla planlama yapıyor.
Şimdi bunun gerilimin azaltılması için ne anlama geldiğini ele alalım.
Öldürüldüğü doğrulanan Ali Laricani, Körfez genelinde güvenilir diplomatik ilişkileri olan ve kurumsal otorite konumundan müzakere edebilen son üst düzey İranlı yetkiliydi. Ölümü İsrail’den Katz ve IDF kaynakları tarafından doğrulandı.
ABD İran Savaşı’nda pragmatik kanal kapandı. Araghchi 15 Mart’ta CBS’ye şunları söyledi: “Ne kadar sürerse sürsün kendimizi savunmaya hazırız.” 9 Mart’tan beri ortalıkta görünmeyen Mojtaba Hamenei tek bir direktif verdi: Abluka devam ediyor.
Mozaik Doktrini tam da bu an için tasarlanmıştı. Muhammed Ali Caferi, 2005 ile 2007 yılları arasında Devrim Muhafızları’nı (IRGC) 31 il komutanlığına yeniden yapılandırdı; her birinin aynı mühürlü acil durum paketleri ve tek tip emirleri vardı.
Merkezi liderlik düşerse, her komutanlık Tahran’dan yeni emirler almaya gerek kalmadan aynı önceden yüklenmiş kurallar altında çalışmaya devam eder. Hürmüz bölgesi, birincil lider olarak Hürmüzgan il komutanlığı tarafından kontrol edilirken, Buşehr destek görevi görüyor.
Yerel deniz alt birimleri VHF telsiz çağrıları yapıyor ve AIS transponder durumunu doğruluyor. Diplomatik olarak onaylanmış gemiler geçiyor. Diğer herkes hedef.
11 Mart’ta Tayland bayraklı bir gemi, önceden bildirimde bulunmadan geçiş yaptığı için vuruldu. Hint tankerleri Pushpak ve Parimal, Jaishankar-Araghchi’ye üç çağrıdan sonra güvenli bir şekilde geçti.
Karaçi’ye giden bir Aframax, 15 Mart’ta AIS yayını ile geçiş yapan ilk İran dışı gemi oldu. Sistem tam olarak tasarlandığı gibi çalışıyor: merkezi olmayan, tek tip ve onu kırması beklenen liderlik saldırılarına karşı dayanıklı.
Tam tarafsızlık için baskı yapan Körfez ülkeleri, aylar sürebilecek bir şey için baskı yapıyorlar. Ford uzantısı, Donanmanın da aynı fikirde olduğunu doğruluyor.
ABD İran Savaşı’nda Laricani’nin ölümü, kestirme yol müzakere edecek kimsenin kalmadığını doğruluyor. Mozaik paketleri, ablukanın Tahran’da kimsenin onu sürdürmesine gerek olmadığını doğruluyor.
Ve tüm diplomasi altında, uçak gemisi hareketlerinin altında, saldırıların ve söylemlerin altında, dört milyar insanın bağlı olduğu gübre molekülleri, bombalar düşmeden önce yazılmış kurallar ve telsizlerle yönetilen, izinli bir darboğazın ardında hapsolmuş durumda.
Çıkış rampası birileri tarafından engellendiği için kapanmadı. Gücü olan herkes sürmeye devam etmeyi tercih ettiği için kapandı.
